Η γνωριμία μου με τον Κρητικό Ιχνηλάτη (από την Κύπρο, Μόρτης Βάσσος)

Μετά από πολύχρονη εμπειρία στο κυνήγι του λαγού με διάφορες φυλές σκυλιών αποφάσισα μετά από πολύ μελέτη γύρω από τη φυλή να πάρω ένα Κρητικό Ιχνηλάτη. Ήμουν και είμαι πεπεισμένος ότι τα σκυλιά αυτά σμιλεμένα εδώ και χιλιάδες χρόνια από την ίδια τη φύση στο λαγοκυνήγι μέσα στις δικές μας εδαφο - κλιματολογικές συνθήκες (Κρήτη και Κύπρος έχουν το ίδιο κλίμα και μορφολογία ) αποτελούν τον ιδανικό σύντροφο στο κυνήγι του λαγού.
Το Δεκέμβριο του 2007 λοιπόν αγόρασα από κυνοτροφείο της Κρήτης, τον Ερμή. Πανέμορφο ζώο με σώμα και μυαλό σμιλεμένα εδώ και χιλιετίες από την ίδια τη φύση και το συνεχή αγώνα για επιβίωση μου προκάλεσε από την αρχή φοβερή εντύπωση τόσο για τα σωματικά του προσόντα όσο και κυρίως για το χαρακτήρα του. Εντύπωση μου προκαλεί κάθε φορά το πόσο εύκολα μαθαίνει το σκυλί το οποίο συμβιώνει μαζί μας μέσα στο σπίτι και έχει μάθει από την αρχή και πολύ εύκολα σ' αυτόν το νέο για εκείνο, τρόπο ζωής. Του αρέσει να το αντιμετωπίζεις ως μέλος της οικογένειας σου και να μην το παραμελείς και έτσι συμπεριφέρεται. Προστατευτικός για τους οικείους του άγριος και απόμακρος για τους ξένους, παρακολουθεί το κάθε τι που συμβαίνει γύρω του και του αρέσει να λαμβάνει μέρος στα παιχνίδια των παιδιών ή ακόμα και να προσπαθεί να βοηθήσει στις δουλείες που γίνονται γύρω του στο κήπο η στο σπίτι.
Στο κυνήγι τώρα από την αρχή μου φανέρωσε τα χαρίσματα του. Απόλυτα ελεγχόμενο ζώο κυνηγά για τον ιδιοκτήτη, του  οποίου αποζητά την συνεργασία. Σκυλί ουσίας με αρκετούς λαγούς στο ενεργητικό του αν και ακόμα πολύ νέο σε ηλικία, χρησιμοποιεί όλες του τις αισθήσεις για να φτάσει όσο γίνεται πιο εύκολα κοντά στο θήραμα. Τα πρώτα συμπεράσματα που έβγαλα κυνηγώντας με το σκυλί είναι πράγματι πολύ θετικά και πιστεύω ότι η φυλή θα αποκτήσει μεγάλη εκτίμηση στο μέλλον λόγο των πλεονεκτημάτων που έχει στα δικά μας εδάφη. Με ένα τέτοιο ζώο πιστεύω ότι άνετα μπορεί κάποιος να κυνηγήσει κοντά σε άλλους κυνηγούς, καλλιέργειες, κοπάδια, δρόμους ή αγροικίες χωρίς να ενοχλήσει ή να χαλάσει το κυνήγι του, αφού όπως ανέφερα πιο πάνω το ζώο είναι απόλυτα συνεργάσιμο και ελεγχόμενο και κυνηγά μόνο για τον ιδιοκτήτη του.
Έτσι μέσα στο δικό μας περιορισμένο χώρο με τους χιλιάδες κυνηγούς και τις δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες μέσα στις οποίες το σκυλί αυτό πλάστηκε από τη φύση έτσι που να μην χρειάζεται προσαρμογή όπως τα σκυλιά της Δυτικής Ευρώπης πιστεύω ότι το σκυλί αυτό είναι ο ιδανικότερος σύντροφος στο κυνήγι του λαγού.
Κλείνοντας θέλω να αναφέρω ένα περιστατικό από τη ζωή του Ερμή που μου προκάλεσε πολύ μεγάλη εντύπωση. Πριν από τη κυνηγετική περίοδο που μας πέρασε το σκυλί δαγκώθηκε σε εκπαιδευτικό 4 φορές από οχιά. Γύρισε με κοίταξε και αμέσως κατευθύνθηκε μόνο του στο αυτοκίνητο παρά την πολύ σοβαρή του κατάσταση. Αν και καθόλου φιλικό με τους ξένους μετά την πρώτη επίσκεψη στο κτηνίατρο το σκυλί κατάλαβε. Στις επόμενες επισκέψεις ανέβαινε μόνο του τα σκαλιά του ιατρείου και περίμενε υπομονετικά το κτηνίατρο να περιποιηθεί τις πληγές του χωρίς μάλιστα να γίνεται επιθετικό όταν ο κτηνίατρος στην προσπάθεια του να του περιποιηθεί τις πληγές το έκανε να πονάει. 

Τελειώνοντας εύχομαι στο άμεσο μέλλον να εκτιμηθεί από όλους ο θησαυρός που λέγεται Κρητικός ιχνηλάτης γιατί το αξίζει πραγματικά και γιατί πρόκειται για ένα δικό μας ελληνικό θησαυρό. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αν το σκυλί αυτό προερχόταν από χώρα της Δυτικής Ευρώπης σήμερα θα το γνώριζε όλη η υφήλιος. 
Εύχομαι επίσης σύντομα να αναγνωριστούν οι προσπάθειες και οι θυσίες των ανθρώπων που εδώ και δεκαετίες αγωνίζονται  και προσπαθούν για τη διάσωση , την σωστή καλλιέργεια και διάδοση της φυλής.

κυνηγετικά στιγμηότυπα από την Κύπρο για περισσότερες ταινίες πατήστε εδώ

 

 

Ο Κρητικός Ιχνηλάτης εκτός Κρήτης

Από τη αρχή της προσπάθειας για την διάσωση του Κρητικού Ιχνηλάτη υπήρχαν πάρα πολλοί κυνόφιλοι εκτός Κρήτης οι οποίοι θα ήθελαν να αποκτήσουν ένα Κρητικό Ιχνηλάτη και μάλιστα στην αρχή πιεστικά, μας ζητούσαν να τους δώσουμε. Στό ξεκίνημα πάγια αρχή μας ήταν να μήν δίδονται εκτός Κρήτης σκυλιά εφόσον δέν θα σιγουρευόμαστε για το ότι η φυλή είχε ξεφύγει τον κίνδυνο εξαφάνισης. Πράγματι από το 1987 που ξεκίνησε αυτή η προσπάθεια μόλις και μετά βίας το 1995 δώθηκαν για πρώτη φορά σκυλιά εκτός Κρήτης και αυτά πήγαν πρώτα στα νησιά μας. Ρόδος, Σάμος, Χίος, Εύβοια και Κύπρος. Τα αποτελέσματα αρχικά δέν ήταν και τόσο ενθαρρυντικά. Από τα πρώτα 5-6 κουτάβια που έφυγαν, μόνο το ένα απέδωσε κυνηγετικά και αυτό στην Κύπρο. Τα άλλα μάλλον κακή εντύπωση δημιούργησαν. Ευτυχώς οι κυνόφιλοι αυτοί οι οποίοι είχαν πάρει τα σκυλιά ήταν άνθρωποι σοβαροί και γνώριζαν, αλλά και εμείς τους είχαμε ενημερώσει για την ιδιομορφία την κυνηγετική και του χαρακτήρα του Κ.Ι, ότι χρειάζονταν αρκετό χρονικό διάστημα για να κατανοήσουν την τακτική και τον χαρακτήρα του αλλά και να προσαρμοστεί το σκυλί σε διαφορετικό περιβάλλον από αυτό το οποίο είχε συνηθήσει επι χιλιετίες. Έτσι οι μεταφορές εκτός Κρήτης σιγά - σιγά αυξήθηκαν και σταδιακά άρχισαν να παρουσιάζονται τα πρώτα αποτελέσματα.

Η δική μας έκπληξη ήταν μεγαλύτερη όταν είδαμε Κρητικά σκυλιά να αποδίδουν κυνηγετικά σε περιοχές με τελείως διαφορετικές συνθήκες όπως είναι η Ήπειρος, η Θεσσαλία, η Μακεδονία, και ο Έβρος, μάλιστα πολλά από αυτά έχουν βελτιώσει την ιχνηλατική τους τακτική και την δίωξη την οποία πολλές φορές μπορούμε να την συγκρίνουμε με αυτή του Ελληνικού Ιχνηλάτη. Ίσως οι χαμηλότερες θερμοκρασίες, η υψηλότερη υγρασία, αλλά και η διαφορετική μορφολογία του εδάφους να διευκολύνει την ιχνηλασία και γιαυτό ο σκύλος μας να αποδείδει στην δίωξη και να καταδιώκει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και απόσταση τον λαγό. Αυτό είναι μιά ακόμα απόδειξη για τις ιχνηλατικές του ικανότητες τις οποίες κάποιοι ανίδεοι προσπαθούν να κατακρίνουν.

Κάποιοι τον έχουν χρησιμοποιήσει ήδη και στο κυνήγι του αγριόχοιρου με ενθαρρυντικά αποτελέσματα, αν και καλό θα ήταν να μην γίνεται αυτή η προσπάθεια διότι η τακτική του να αποδίδει περισσότερο σε γυμνά μέρη και να αποφεύγει τα πολύ πυκνά ίσως τον κάνουν όχι και τόσο κατάλληλο. Βέβαια πιστεύουμε ότι με τον καιρό και με την προσαρμογή του και σε τέτοια μέρη η απόδοση του θα βελτιωθεί δεδομένης της έμφυτης ικανότητας του να μην επιτίθεται άμεσα σε κάτι που θεωρεί επικίνδυνο αλλά να το γαυγίζει με μανία και να το καταδιώκει με πάθος. Ας μην ξεχνάμε ότι από την αρχαιότητα η χρήση του στο αγροιόχοιρο ήταν επιβεβλημένη.

Θα σας αναφέρω μερικά περιστατικά που αξίζει να σημειώσουμε σχετικά με την συμπεριφορά του σε διαφορετικές συνθήκες και με διαφορετικά θηράματα. Πολλοί συνάδελφοι κυνηγοί μου μετέφεραν την ικανότητα του να αντιλαμβάνετε τα φίδια πριν πλησιάσει και ιδιαίτερα την οχιά. Αν και έχουν αναφερθεί 2 περιστατικά θανάτου από οχιά, αρκετοί είναι αυτοί οι οποίοι βεβαιώνουν την ικανότητα του αυτή και μάλιστα δηλώνουν εντυπωσιασμένοι κάποιοι οι οποίοι τον είδαν να μουρμουρίζει να ανασηκώνει την τρίχα και να τριγυρίζει σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο με επιφύλαξη και στην συνέχεια να διαπιστώνουν την παρουσία της κρυμένης οχιάς. Στην Κρήτη δέν υπάρχει δηλητηριώδες φίδι και τα σκυλιά μας όταν βρεθούν αντιμέτωπα με κάποιο φίδι από τα υπάρχοντα ή το παρακάμπτουν, η με μιά ξαφνική κίνηση το αρπάζουν και χτυπώντας το με δύναμη δεξιά αριστερά το διαλύουν στην κυριολεξία πρίν προλάβει να αντιδράσει. Προσωπικά έχω δει πολλές φορές τα σκυλιά μου να εντωπίζουν φίδια και μάλιστα ιχνηλατώντας τα. Έχω δεί όμως και τα φίδια να παραμένουν εντελώς ακίνητα ώστε να μοιάζουν με ξερά ξύλα στο έδαφος και το σκυλί να περνάει από πάνω τους χωρίς να τα ατιλαμβάνετε και χωρίς τα φίδια να κινούνται καθόλου, αν όμως τα αντιληφθούν τότε ο θάνατος του φιδιού είναι ακαριαίος. Καλό πάντως θα είναι να έχουμε στο σακίδιο μας πάντοτε αντίδοτο για τις οχιές διότι ποτέ δεν ξέρεις τι θα προκέιψει.

Άλλη περίπτωση είναι αυτή της συνάντησης με την αλεπού. Από αυτά τα οποία μου έχουν μεταφερθεί η αλεπού στην πλειοψηφία των περιπτώσεων αγνοείτε από τα σκυλιά ή στην χειρότερη περίπτωση την καταδιώκουν για καμιά εκατοστή μέτρα με τρόπο σα να δίωκουν κάποιο ξένο σκυλί και στην συνέχεια επιστρέφουν πίσω. Κανείς μέχρι σήμερα δέν μου έχει αναφέρει περίπτωση που κάποιος Κ.Ι. να έχει ιχνηλατήσει και ψάξει επι τούτου την Αλεπού. Ίσως φταίει η μεγάλη υπακοή του στον ιδιοκτήτη που με την παραμικρή εντολή αναστέλει την πράξη του αυτή.

Με το ζαρκάδι τα πράγματα είναι λίγο δύσκολα. Έχουν αναφερθεί 2 περιπτώσεις στις οποίες Κ.Ι. ιχνηλάτησε, βρήκε και καταδίωξε για αρκετή ώρα κάποιο ζαρκάδι και μιά δεύτερη στην οποία το ζαρκάδι ξεσηκώθηκε από ένα σχετικά νέο σκύλο 18 μηνών ο οποίος κατάφερε να το πιάσει και να το σκοτώσει. Πρέπει να σημειώσουμε ότι το συγκεκριμένο σκυλί πήγαινε και στο αγριογούρουνα με επιτυχία. Εδώ θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και αυτό διότι όπως γνωρίζεται η νομοθεσία απαγορεύει την θήρευση του ζαρκαδιού και εμείς θα πρέπει να έχουμε φροντίσει από πρίν ώστε ο σκύλος μας να ελέγχεται με την φωνή. Αν δέν μπορούμε να τον ελένξουμε τότε θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το ηλεκτρικό κολάρο το οποίο αν χρησιμοποιηθεί σωστά είναι απολύτως αποτελεσματικό. Για την σωστή χρήση του κολάρου διαβάστε εδώ

 

 

Κρήτης Ρίτα (Ιδ. Χριστοδούλου Δαμιανός Κύπρος)

Η πρώτη γέννα Κρητικών Ιχνηλατών στην Κύπρο. Ο πατέρας (Κρήτης Έκτωρας) λευκός πολύ καλός κυνηγετικά και μορφολογικά ζευγάρωσε με την εξίοσου καλή Κρήτης Ρίτα και να το αποτέλεσμα. Τα σκυλιά ανήκουν και τα δύο στον ίδιο ιδιοκτήτη, φοιτητή κτηνιατρικής στο εξωτερικό, ο οποίος μαζί με τον πατέρα του αφοσιώθηκαν στην ανατροφή τους και εκγύμναση καταφέρνοντας να δημιουργήσουν δυό πολύ καλά κυνηγετικά σκυλιά. Ελπίζουμε και οι απόγονοι τους να τύχουν της ίδιας μεταχείρισης ώστε να αποδόσουν τα αναμενόμενα.

Για το κυνήγι τώρα του λαγού οι πληροφορίες είναι πολλές και περιληπτικά θα σας μεταφέρουμε κάποιες από αυτές. Οι εντυπώσεις που ο σκύλος μας έχει αφήσει είναι αρκετά καλές και έχει κάνει πολλούς κυνηγούς να προτιμούν την κυνηγετική τακτική του. Αρχικά πρέπει να πούμε ότι έχει εκτιμηθεί η τάση του να μήν απομακρύνεται από τον ιδιοκτήτη του ακόμα και όταν αυτός δέν μετακινείται από την θέση του αλλά ψάχνει τον γύρω από τον κυνηγό χώρο και αν δέν ανακαλύψει τίποτα επιστρέφει σε αυτόν. Επίσης έχει εκτιμηθεί η ευφυία του η προσοχή και επιμέλεια που δείχνει αλλά και η τάση του να μην γαυγίζει τον ντορό παρά μόνο κατά την καταδίωξη. Αυτό τον κάνει κατάλληλο να κυνηγά μαζί με τον ιδιοκτήτη του ανάμεσα σε άλλες κυνηγετικές παρέες χωρίς να δημιουργεί πρόβλημα. Ακόμα θεωρείτε σημαντική η θηραματοφορία του αλλά και η υπεράσπιση του πεσμένου θηράματος αλλά και του χώρου του όπως και του ιδιοκτήτη του. Αντίθετα από κάποιους θεωρείται αρνητική η τάση του να είναι επιθετικός με τα άγνωστα σκυλιά και κυνηγούς ακόμα και αυτά των συγκυνηγών που έτυχε περιστασιακά να κάνουμε παρέα και δέν έχουν γνωριστεί αρκετά. Αντίθετα η υπακοή και αφοσίωση στον ιδιοκτήτη τουν θεωρείται πολύ μεγάλο προσόν. Όπως επίσης και το ότι η ιχνηλασία του δέν είναι πολύωρη αλλά περιορίζεται στα ίχνη κοντά στη φωλιά του λαγού και έτσι το ξεφώλιασμα γίνεται μέσα σε λίγη ώρα. Ακόμα θεωρείται προσόν η στιγμή της επιστροφής από το κυνήγι, που άμμεσα μπορούμε να φύγουμε καλώντας τον ακόμα και να αναστείλει την ιχνηλασία, αυτό θα γίνει αμέσως και χωρίς υπεκφυγές.

Ασφαλώς εμείς πιστεύουμε ότι στο μέλλον τα πράγματα θα είναι ακόμα καλύτερα για τον ιχνηλάτη μας και αυτό διότι με τον καιρό η τακτική του θα γίνεται πιο σαφής, οι συνάφελφοι κυνηγοί θα κατανοήσουν καλύτερα τις κυνηγετικές του αρετές αλλά ακόμα, (αυτό είναι μια προσωπική άποψη), όλοι εμείς θα μάθουμε να εκγυμνάζουμε σωστά τα σκυλιά μας και δεν θα θεωρούμε εκγύμναση την μεταφορά απλώς ενός κουταβιού στο χώρο εκγύμνασης ή την μεταφορά του στο βουνό και θα περιμένουμε τα γονίδια να εκδηλωθούν. Ο καθένας από εμάς θα πρέπει να μελετήσει τον σκύλο του να τον καταλάβει αλλά και να μπορέσει να το καθοδηγήσει έτσι ώστε η τάση του να μπορέσει να εκδηλωθεί με τον επιθυμητό τρόπο. Έτσι θα έχουμε πάντοτε καλά κυνηγετικά σκυλιά και όχι μόνο όμορφα σκυλιά.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ (ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΔΑΜΙΑΝΟΣ- Λάρνακα)

Από το 2002 είμαι κάτοχος ενός ζευγαριού Κρητικών Ιχνηλατών τους οποίους απέκτησα από το Κυνοτροφείο "ΚΡΗΤΗ" . Στις φωτογραφίες φαίνεται ο αρσενικός (Έκτορας) ο οποίος με έχει φέρει πολλές φορές στό σημείο να κατηγορώ τον εαυτό μου, που δέν αποκτούσα από παλία αυτή τη φυλή. Είναι 4 ετών και τα κυνηγετικά του ένστικτα βρίσκονται σε τέλεια κατάσταση. Δουλεύει πολύ ωραία και υπομονετικά τον ντορό κοντά στην περιοχή που ο λαγός έχει καθήσει. Δίνει αρκετή σημασία στην νυχτερινή βοσκή αλλά από το κούνημα της ουράς του καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για κάτι επουσιώδες. Όταν κοντεύει στο λαγό η συμπεριφορά του είναι τέτοια, που ενθουσιάζομαι τόσο πού δέν δίνω σημασία στο ξεφώλιασμα αλλά στην συμπεριφορά του σκύλου και στην τακτική του. Σου προσφέρει με τον τρόπο του ένα ανεπανάληπτο και εντυπωσιακό θέαμα

 

Στό βουνό παρουσιάζει δυναμισμό και αυτοπεποίθηση. Είναι γρήγορος ξεφωλιαστής, σε σύγκριση με άλλα σκυλιά, γιατί χρησιμοποιεί πολύ το μυαλό και τις αναθυμιάσεις του αέρα όταν βρίσκεται κοντά στο θήραμα. Μού έχει ξεφωλιάσει αρκετούς λαγούς, αλλά στην φετεινή περίοδο τα θηράματα ήταν λιγοστά και το αποτέλεσμα μικρό. Δέν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα σε ότι αφορά τις κληματολογικές συνθήκες και αυτό πιστεύω ότι έχει βοηθήσει και η σωστή από μέρους μου εκγύμναση. Δέν δείχνει σημάδια κόπωσης ούτε στη ζέστη αλλά ούτε και στο κρύο. Είναι υπάκουος και ποτέ δέν απομακρύνεται. Η έρευνα του είναι κοντινή και πάντα επιζητεί την παρουσία μου. Είναι συνεργάσιμος και ποτέ δέν παρασείρεται από τον ντορό, εκτός και ο λαγός έχει φύγει. Παρασύρεται κάποιες φορές από σκυλιά άλλης κυνηγοπαρέας αλλά άμεσα επιστρέφει. Θέλει να έχει το πάνω χέρι στην σκυλοπαρέα και κάποιες φορές ενώ δέν έχει ξαφωλιάσει το λαγό αυτός προκαλεί μικροκαυγάδες για το πεσμένο θήραμα. Το μόνο μου παράπονο είναι ότι δέν γαυγίζει όταν εφορμά αναντίον του λαγού, γιατί οι περιοχές που κυνηγάμε είναι πολύ πυκνές και θεωρώ ότι δεν γαυγίζει επειδή έχει το νού του να συλλάβει το λαγό, αν είναι δυνατόν στο σημείο που κάθεται ή στα πρώτα μέτρα της δίωξης.